Η εφορία.

Ο καλύτερος τρόπος να περάσει όλη σου η ζωή μπροστά από τα μάτια σου, εκτός του να κινδυνεύεις να πεθάνεις, είναι να φτιάχνεις τις αποδείξεις σου για την εφορία. Σε μερικές εκατοντάδες λογιστικά χαρτιά αποτυπώνονται ένα σωρό αναμνήσεις. Οι καπουτσίνο κάραμελ στο δρόμο για το εξοχικό. Οι καφέδες και μετά οι μπύρες σε εκείνη την παραλία με το όνομα που μυρίζει ωραία. Οι μακαρονάδες με σάλτσα ντομάτα τη μέρα πριν από τις εξετάσεις. Το πρώτο μας φαγητό μαζί γελώντας με την εκπομπή στην τηλεόραση. Οι μαργαρίτες στο huge με το ωμό κουνουπίδι με πιπέρι αντί για πατατάκια. Τα εισιτήρια από το ροντβάιλερ. Το φαγητό με θέα στην πλάκα. Η σοκολάτα. Πράγματα που θες να ξεχάσεις και ξαναπονάς από την αρχή με μια απόδειξη που έχει ψιλοξεβάψει αλλά μέσα σου το μελάνι της δεν έχει φύγει ακόμα. Οι μήνες που πέρασαν δεν έφτασαν. Ούτε για τα καλά ούτε για τα άσχημα. Μελό. Αλλά ήμουν απροετοίμαστη. Ξεκίνησα να προσθέτω στο εξέλ και έκανα βουτιά στη ζωή μου. Όλα ανακατεμένα και τσαλακωμένα μέσα στο μπλε κουτί που μου είχες χαρίσει -αραγε όταν προσθέσεις τις δικές σου αποδείξεις θα το θυμηθείς;